دنیای اینروزهای من

به دنیا بگویید ب ا ی س ت د  می خواهم پ ی ا د ه شوم

رضا صادقی یه بار خونده بود:

و ا ی س ا دنیا  و ا ی س ا دنیا من میخوام  پ ی ا د ه شم

دیروز من و تو درحالیکه هر دو خسته وبی حوصله منتظر آژانس بودیم:

تو:دیگه از این زندگی مسخره و تکراری خسته شدم هرروزمون تکراریه ! دلمون خوشه

که زنده ایم!!!

من:دقت کردی چقدر زندگی ها گوسفندی شده !هیچ فرقی بین امروز و دیروز وفردا

وجود نداره.آخه به اینم میگن زندگی؟

تو: به قول رضا جون :وایسا دنیا من می خوام پیاده شم

من:آره چقدر خوب میشد اگه پیاده میشدیم و از این دنیای مسخره راحت میشدیم!!!

- ماشین اومد و سوار شدیم به محض سوار شدن بوی تند گازی که داخل ماشین

پیچیده بود را حس کردم و بدجوری آزارم داد.

من:تو هم بوی گاز رو حس میکنی؟

تو: آره دارم از بوش خفه میشم!

من وتو هر دو هم زمان شیشه ها رو کشیدیم پایین تا هوای داخل ماشین عوض بشه

و بتونیم نفس بکشیم

بعد از پایین کشیدن شیشه ها هردو یک نفس عمیق کشیدیم و به هم نگاه کردیم از

این عکس العمل هم زمانمون خندمون گرفت! خیلی جالبه دو دقیقه پیش هردو آرزوی

تموم شدن این زندگی را کردیم اما حالا با کوچکترین احساس خطری دنبال راه نجاتی

بودیم!!!!!!!!!!

تو با خنده:میبینی همین تازه از خدا خواستیم که مارو پیاده کنه !اما چه زود

 ترسیدیم!

من: آخه این آخره بی کلاسیه که با گاز گرفتگی اونم تو ماشین بمیریم

نتیجه اخلاقی: منا جون تو هنوزم زندگی ات رو دوست داری پس ادامه بده و از اون

 لذت ببر حتی اگه دلیلی واسه خوشحالی و اذت نداشته باشی و گرفتار روزمردگی

شده باشی!

بستنی داغ! نمیدونم تا حالا خوردید؟من چند روز  پیش خوردم  خیلی هم چسبید:

غروب یک روز پائیزی بود و من نشسته بودم واز پنجره اتاقم داشتم بارون را نگاه میکردم

بارون قشنگی میبارید از اون مدل بارو نهایی که جون میداد بری زیرش و حسابی خیس بشی اما

 نه تنهایی!همینطور که نشسته بودم 2 باره همه آن خاطره های قدیمی پائیز سال 85 مثل یه

فیلم سیاه وسفید شروع کردن به رژه رفتن جلوی چشمام یهو یه بغض قدیمی که این چند وقته توی

 سیاهچال دلم زندانیش کرده بودم از غفلت نگهبانش استفاده کرد وهجوم آورد به سمت گلوم و

خودش را به مرز ترکیدن رسونده بود ! بدجوری دلم گرفت : بارون

و خاطره ها و بغض قدیمی کار خودشون کرده بودن و من را تا مرز شکستن پیش بردند میخاستم

این بغض قدیمی را با اشکهام بشکنم و خودم را خالی کنم اشک توی چشمهام جمع شده بود و

 منتظر اجازه من بود که عملیاتش را شروع کنه(منظورم شستن عدسی چشمهامه تا بتونم شفافتر

 ببینم!)اما درست همون لحظه اون روح خردادیم بیدار شد و بهم گفت :دختره خوب!توکه دیگه

 تنها نیستی دیگه خدا رو داری و اینروزها یاد گرفتی که چطوری با "خدای وجودت " تنهایی و

دلتنگی هات را پر کنی و حرف دلت را بهش بزنی(قربونت برم خدا)چرا به جای اینکه از این

 مهمون عزیزی که اینروزها توی دلت خونه  کرده پذیرایی کنی نشستی دفتر کهنه گذشته را

ورق میزنی و 2 باره به آن بغض قدیمیت  اجازه میدی که بیاد و آرامش این چند وقتت را که با

کلی زحمت تونستی بهش برسی بهم بزنه؟آخه که چی؟ مگه با باز کردن زخمهای کهنه گذشته چه

 چیزی را میتونی عوض کنی؟هیچی؟مگه نه؟پس بلند شو صاف بایست و پات را محکم به زمین

 بکوب(یه خورده خشونت لازم بود)  به غم بگو :اینجا دیگه جای تو نیست برو!و با صدای بلند

 بخند بخند آره دقیقاً همینطوری!

ومن خندیدم درست همون لحظه ای که باید گریه میکردم وبه غم اجازه میدم که به من غلبه کنه

 خندیدم  از ته دل با چشمهای پر از شک خندیدم و مزه بستنی داغ را مزه مزه کردم خیلی چسبید

 اونم توی هوای بارونی پائیزی .

 میتونید امتحان کنید.(زنده باد روح خردادیه من!) 

 "انسان چیزی را از دست میدهد که یا حق الهی  او نباشد و یا آنقدرکه باید وشاید عالی نباشدو

من نمی توانم آنچه را که حق الهی من است از دست بدهم ودر مقابل آنچه از دست داده ام بهتر

از آن به من داده خواهد شد چون فقط  خواسته هایم را از ذهن الهی میخواهم و فقط اوست که

 میداند بهترین ها برای من چه هستند."

برگرفته از کتاب" چهار اثر از فلورانس اسکاول شین"

 پ.ن1: آقای یگانه با اجازتون اسم این پست را از عنوان وبلاگتون قرض گرفتم چون وقتی میخواستم شروع به

 نوشتن کنم هنوز اسمی را انتخاب نکرده بودم ودنبال اسم مناسبی واسش میگشتم که بتونم باهاش احساس و

اتفاق عجیب اون روز را توصیف کنم که یهو یاد اسم وبلاگ شما افتادم نمیدونم چی شد اما   احساسی که آنروز

بهم دست داد را با اسم دیگه ای نمیتونستم توصیف کنم  چون تو لحظه ای که احساس سرد نا امیدی وتنهایی

وجودم را پر کرده بود حس داغه داغ امیدواربودن و زنده بودن نه برای کسی وبه خاطر وجود کسی بلکه فقط به

 خاطر خودم سرتا پای وجودم را گرم کرد.

پ.ن2: بستنی داغ جان  من هنوز یاد نگرفتم که چطور میتونم لینک وبلاگ را تو پستم بذارم ()

به قول اسپانیاییها:

تاریکترین ساعت شب ، درست قبل از سحر است

به قول ما ایرونیها:

اندکی صبر ، سحر نزدیک است

خدایا ! دلم باز امشب گرفته

خدایا فقط با تو قسمت کنم

خدایا ! بیا پشت آن پنجره

که نورت بتابد به روی دلم

خدایا! کمک کن به من

کسی اسم رمز شما را نوشته

خدایا! کمک کن

مبادا بمیرد

خدایا! دلم را

شبی می فرستم برایت

                                                 عرفان نظر آهاری

من نمی دانم و همین درد مرا سخت می آزارد

به یاد داشته باش ؛ من می ‌توانم

خوب،بد،خائن،وفادار،فرشته‌خو یاشیطان‌صفت باشم ،

من می توانم تو را دوست داشته یااز تو متنفرباشم،

من می توانم سکوت کنم، نادان و یا دانا باشم، چرا که

 من یک انسانم، و اینها صفات انسانى است

و توهم به یاد داشته باش ؛

من نباید چیزى باشم که تو می خواهى ، من را خودم

از خودم ساخته ام، تو را دیگرى باید برایت بسازد و 

توهم به یاد داشته باش،منى که من ازخودساخته ام،

آمال من است ،تویى که تو ازمن می سازى آرزوهایت و

یا کمبودهایت هستند.

لیاقت انسانها کیفیت زندگى را تعیین میکندنه

آرزوهایشان و من متعهد نیستم که چیزى باشم که تو

 می خواهى و تو هم می توانى انتخاب کنى که من را

می خواهى یا نه ولى نمی توانى انتخاب

 کنى که از من چه می خواهى .

 می توانى دوستم داشته باشى همین گونه که

 هستم ، و من هم.

 می توانى از من متنفر باشى بى هیچ دلیلى و من هم

، چرا که ما هر دو انسانیم،این جهان مملواز انسانهاست

،پس این جهان می تواند هر لحظه مالک احساسى

جدید باشد.

 تو نمی توانى برایم به قضاوت بنشینى وحكمی صادر

كنی ومن هم ،

 قضاوت و صدورحکم بر عهده نیروى مأورایى خداوندگار

است.

دوستانم مرا همین گونه پیدا میکنند ومیستایند، حسودان

 از من متنفرند

 ولى باز میستایند، دشمنانم کمربه نابودیم بسته اند و

همچنان می ستایندم، چرا که من اگر قابل ستایش

نباشم نه دوستى خواهم  داشت، نه حسودى و نه

دشمنى و نه حتى رقیبى، من  قابل ستایشم

و تو هم.

یادت باشد اگر چشمت به این دست نوشته افتاد به

خاطر بیاورى که آنهایى که هر روز می بینى و مراوده

می کنى ،همه انسان هستند وداراى خصوصیات یک

انسان، با نقابى متفاوت، اماهمگى جایزالخطا.

نامت را انسانى باهوش بگذار اگرانسانها را از پشت

 نقابهاى متفاوتشان شناختى، و یادت باشد که کارى نه

چندان راحت است.

گاهی نمیشود که نمیشود

گاهی هزار دوره دعا

بی استجابت است

گاهی نگفته  قرعه به نام تو میشود

گاهی گدای گدایی و بخت نیست

گاهی تمام شهر گدای تو میشود

تولستوی:

"خداوند به انسانها می آموزد ، چیزی در آنها وجود دارد که    

 می تواند آنان را فراتر از زندگی ، اضطراب ، لذتها و ترسهایش

ببرد.آن کس که سخنان خداوند را در می یابد، احساس میکند

پرنده ای است که نمی دانست دارای بال است و اکنون ناگهان

 تشخیص داده است که می تواند پرواز کند،رها باشد و دیگر

لازم نیست بهراسد."

تا حالا شده که از ته ته دلتون بخواید واسه تشکر از خدا بپرید تو

 بغلش  و یک بوس محکم از لپش بگیرید وبهش بگید "خدایا خیلی دوست دارم!"

دیروز این حس به من دست داد دوست داشتم واسه تشکر از

 خدا به جای اینکه مثل همیشه فقط زبونی بهش بگم متشکرم

یه طوری ملموس و یا به قولی با تمام وجودم از خدا تشکر کنم

 و بپرم تو بغلش و ببوسمش ... از آنجاییکه این کار محال بود منم

 به جاش از راه دور خدا رو بوسیدم و بهش گفتم "خدایا متشکرم

 که به من یاد دادی دوستت داشته باشم "

 شب پیش از آن آثار و بركاتی ذكر شده است.

برای بهره‌گیری کاربران گرامی سایت از برکات و اعمال این شب و روز

مبارک، مطلب زیر تقدیم می‌شود: